در طول ده های گذشته گرایشات مختلف جمهوریخواهی به دلیل تجربه ناکافی و به رسمیت نشناختن گرایشات جمهوریخواهی امکان ائتلاف سیاسی وسیع و ابراز وجود در صحنه سیاسی ایران برای اپوزیسیون جمهوریخواه مقدور نشده است. در این دوره جنبشهای جمهوریخواهی بمانند جزایر مختلف، دور از هم عمل میکردند، و به همین دلیل ساده نیز نتوانستند به یک آلترناتیو توانمند و شناخته شده در جامعه ایران تبدیل شوند. اینک بعد از سالها تجربه، کنگره مشترک در تحلیلی از وضعیت واقعا موجود به مدل جدید برای ایجاد وسیعتری ائتلاف سیاسی در میان جمهوریخواهان دست یافته است. این مدل جدید پذیرش جنبش های واقعا موجود و به رسمیت شناختن گرایشات فکری و جناح های سیاسی در میان جمهوریخواهان است که خواهد توانست تمامی گرایشات جمهوریخواهی را حول یک برنامه دینامیک دور هم جمع کند و به یکی از فاکتورهای تغییر سیاسی (آلترناتیو سیاسی) در ایران تبدیل شود 

تجربه تلخ دیگر اینکه هر دو جناح جمهوریخواهان دموکرات و فدرال دموکرات دریافته اند که هیچ کدام از این جناحها به تنهایی قادر به برپایی ائتلاف سیاسی جمهوریخواهی در آن اشلی که بتواند در نهایت به یک آلترناتیو سیاسی قابل توجه در ایران تبدیل شود نیستند. بنابراین تنها راه باقی، راه یافت نزدیکی، همیاری و هم پیمانی تمامی گرایشات جمهوریخواهی و سپس ایجاد شورای راهبردی برای دوران گذار از استبداد رژیم جمهوری اسلامی است 

ضرورت دومی که جناحهای مختلف جمهوریخواهی را به هم پیوند میدهد، خطر بازگشت ارتجاع سلطنت در ایران را مسدود میکند. با پراکندگی جمهوریخواهان و در صورت فروپاشی آنی رژیم حاکم، سلطنت طلبان میتوانند از این فرصت برای صعود به قله قدرت سیاسی و تکرار ویرانگری دوباره  در ایران استفاده کنند. بنابراین اتحاد تمامی جمهوریخواهان برای ایجاد یک آلترناتیو سیاسی به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. و دقیقا به همین دلیل ساده همکاری و همپیمانی دو گرایش جمهوریخواهی (موافقین و مخالفین فدرالیسم)  به یک امر حیاتی در شرایط کنونی تبدیل شده است 

این آن راهی است که در شرایط کنونی جمهوریخواهان باید آن را در پیش بگیرند