«قدرت ما در پذیرش تکثر در ایران است»

ایران نیز چون هر کشوری از هر جهت دارای تنوع و تکثر است. واقعیت این است که هر بخشی از این تکثر خود انرژی خاصی به جامعه تزریق میکند و در ازای آن پاسخی برای مطالباتش می جوید. تکثر در ایران در واقع مشارکت متکثر را طلب میکند. لذا حذف و انکار بخشی از این تکثر در واقع انکار مشارکت جامعه با بخشی از آن است. این یعنی  نادیده گرفتن عدالت، بی توجهی به نیاز انسان و در نهایت تضعیف جامعه. استمرار این شیوه در نهایت به پولاریزاسیون در جامعه راه خواهد برد و زوال اجتماعی را به کشور تحمیل خواهد کرد. لذا توجه به تکثر، به معنی افزایش توانمندی در جامعه است. جامعه سیاسی ایران نیز بسیار متکثر است. بدون پذیرش این تکثر، توانمندی در عرصه سیاسی نیز غیرممکن خواهد شد. دموکراسی از نوع کثرت گرایی نیز دقیقا راه و روشی در پاسخ به نیاز متکثر در ایران است. بدون یک دمکراسی کثرت گرا دستیابی به آمال و آرزوهای مردم نیز غیرممکن خواهد شد. تنوع اتنیکی (بلوچ، ترک، کرد، فارس ، عرب، ترکمن، گیلک و مازنی و…) در ایران، نه تهدید که فرصتی طلایی برای ترقی و توسعه ایران و فرصتی بزرگ برای تبدیل شدن این کشور به پایتخت خاورمیانه در صورت دمکراتیزاسیون در کشورهای خاورمیانه است. باشد که ایران آن روز را نیز ببیند